JAK UBIEGAĆ SIĘ O POMOC

O pomoc finansową mogą ubiegać się osoby, które spełniają warunki określone w ustawie o pomocy społecznej.

Pierwszy podstawowy warunek dla wszystkich zasiłków to trudna sytuacja życiowa w szczególności:

Sieroctwo, bezdomność, bezrobocie, niepełnosprawność, długotrwała choroba, bezradność w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych, potrzeba ochrony macierzyństwa, trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego, alkoholizm lub narkomania, zdarzenie losowe i sytuacja kryzysowa, klęska żywiołowa lub ekologiczna.

Drugi warunek  to trudna sytuacja finansowa:

Miesięczny dochód osoby lub rodziny ubiegającej się o pomoc nie może być większy od kwoty określonej w ustawie o pomocy społecznej, czyli od tzw. kryterium dochodowego tj:

Wysokość kryterium dochodowego dla osoby samotnie gospodarującej – 477 zł

Wysokość kryterium dochodowego na osobę w rodzinie – 351 zł

Pomoc finansowa udzielana jest na wniosek osoby zainteresowanej. Należy zgłosić się do ośrodka pomocy społecznej w miejscu zamieszkania. Zwracając się o wsparcie przedstawiamy swoją prośbę na piśmie.

Potrzebne dokumenty do przyznania pomocy to dochody z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku tj: zaświadczenia o zarobkach netto, odcinki rent lub emerytur, zasiłki z Urzędu Pracy, zaświadczenie o pobieranej wysokości zasiłków rodzinnych oraz nakaz podatkowy lub zaświadczenie o posiadanym gospodarstwie rolnym (w zależności od posiadanych źródeł dochodów).

Decyzja w sprawie zasiłku podejmowana jest po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego, przez pracownika socjalnego, który po rozpoznaniu sytuacji planuje pomoc.

Może być również spisany kontrakt socjalny. Kontrakt socjalny spisuje się w celu określenia sposobu współdziałania w rozwiązywaniu problemów osoby lub rodziny znajdującej się w trudnej sytuacji życiowej. W kontrakcie znajduje się m.in. wyliczenie ustalonych z pracownikiem socjalnym działań, które powinna podjąć osoba/rodzina chcąca poprawić swoją sytuację.

FORMY UDZIELANEJ POMOCY

Zasiłek stały przysługuje osobie pełnoletniej, samotnie gospodarującej, lub pozostającej w rodzinie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy. Zasiłek ustala się w wysokości:

·      w przypadku osoby samotnie gospodarującej - różnicy miedzy kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej (tj. 477 zł) a dochodem tej osoby,

·      w przypadku osoby w rodzinie - różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie (tj. 351 zł) a dochodem na osobę w rodzinie.

Zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego. Kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 50% różnicy między:

·      kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej (tj. 477 zł) a dochodem tej osoby,

·      kryterium dochodowym rodziny (tj. 351 zł na osobę w rodzinie) a dochodem tej rodziny.

Okres, na jaki przyznawany jest zasiłek okresowy, ustala ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy.

Zasiłek celowy może być przyznany na zaspokojenie niezbędnej potrzeby bytowej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw mieszkaniowych, jak również kosztów pogrzebu. Zasiłek celowy może być przyznany również osobie lub rodzinie, które poniosły straty w wyniku zdarzenia losowego, klęski żywiołowej lub ekologicznej. W szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie lub rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany specjalny zasiłek celowy. Pomoc taka nie podlega zwrotowi, jeśli wysokość pomocy (wartość) nie przekroczy odpowiedniego kryterium dochodowego.

Usługi opiekuńcze przysługują osobie samotnej, która z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymaga pomocy innych osób, a jest jej pozbawiona. Przysługują również osobie, która wymaga pomocy innych osób, a rodzina, a także wspólnie nie zamieszkujący: małżonek, wstępni, zstępni nie mogą takiej pomocy zapewnić (rodzinę tą obowiązuje jednak obowiązek alimentacyjny na rzecz osoby wymagającej usług).

Usługi opiekuńcze są częściowo odpłatne. Odpłatność za usługi uzależniona jest od dochodu na członka rodziny, a jej wysokość ustalana jest przez gminę tj: wg tabeli uchwalonej przez Radę Miejską w Pilźnie.

Usługi opiekuńcze przyznawane są decyzją Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej.

Dokumenty, które uprawniają m. in. do przyznania usług opiekuńczych:

·      zaświadczenie lekarskie,

·      odcinek renty lub emerytury,

·      wywiad środowiskowy.

Specjalistyczne usługi opiekuńcze, w tym dla osób psychicznie chorych

Specjalistyczne usługi opiekuńcze są to usługi dostosowane do szczególnych potrzeb wynikających z rodzaju schorzenia lub niepełnosprawności, świadczone przez osoby ze specjalistycznym przygotowaniem zawodowym. Mogą one polegać na: usprawnieniu do funkcjonowania w społeczeństwie, pielęgnacji, rehabilitacji fizycznej, terapii psychologicznej i pedagogicznej, wsparciu edukacyjnym, pomocy mieszkaniowej. Usługi specjalistyczne dotyczyć mogą osób z zaburzeniami psychicznymi, osób chorujących psychicznie, osób chorujących neurologicznie lub z uszkodzeniem centralnego układu nerwowego, osób z upośledzeniem umysłowym, osób z uszkodzeniami narządów ruchu i innych. Specjalistyczne usługi opiekuńcze świadczone są w miejscu zamieszkania, ale realizowane mogą być w ośrodkach wsparcia np: w dziennych domach pomocy społecznej, środowiskowych domach samopomocy dla osób z zaburzeniami psychicznymi i ośrodkach opiekuńczych, które zapewniają między innymi terapię zajęciową, zajęcia rehabilitacyjne, kulturalne, rekreacyjne i wyżywienie podczas pobytu.

Odpłatność za usługi specjalistyczne stosowana jest w oparciu o stosowne Rozporządzenie Ministra Pracy.

Dożywianie

Pomoc w formie dożywiania udzielana jest na podstawie ustawy z 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego „Pomoc państwa w zakresie dożywiania” (Dz.U. 267, poz. 2259). Jest to program rządowy ustanowiony na lata 2006-2009. Program ma zasięg krajowy i skierowany jest w szczególności do: dzieci do siódmego roku życia i uczniów do czasu ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej.

W ramach Programu udzielana jest pomoc w formie: posiłku, świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności albo świadczenia rzeczowego w postaci produktów żywnościowych. Pomoc, o której mowa, zależy od dochodów. Dochód ten nie może przekraczać 150 proc. tzw. kryterium dochodowego, o którym mowa odpowiednio w art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej t.j. 477 zł w przypadku osoby samotnie gospodarującej, 351 zł na osobę w rodzinie. Rada gminy może podjąć uchwałę o podwyższeniu tego kryterium dochodowego.

Świadczenie w formie gorącego posiłku przysługuje uczniowi uczęszczającemu do szkoły na wniosek rodziców ucznia, jego opiekuna prawnego, rodziców zastępczych, a także dyrektora szkoły, wychowawcy klasy, pracownika socjalnego lub innej osoby, za zgodą przedstawiciela ustawowego lub rodziców zastępczych.

Gmina realizuje program pomocy w dożywaniu przy wykorzystaniu ośrodków pomocy społecznej, jednostek organizacyjnych gminy, placówek i instytucji, które posiadają bazę żywieniową lub odpowiednie warunki do wydawania produktów żywnościowych. Aby otrzymać pomoc, przewidzianą programem, należy zgłaszać się do ośrodka pomocy społecznej. W dożywianiu kierownik ośrodka pomocy społecznej współpracuje z dyrektorami szkół.